door: Selwin Keuning
Afgelopen zaterdag 7 februari speelde Groningen de zesde of zevende ronde van de KNSB-competitie, op bezoek bij koploper Apeldoorn. Vorig jaar eindigde deze ontmoeting nog in een fraaie 6-4 overwinning.
Ik begin met de vooruit gespeelde partij van Sipke tegen Nico Zwirs. Zonder verder commentaar is hier de slotstelling na 15 zetten.

Het lijkt me interessanter om naar de daadwerkelijke wedstrijddag te kijken. Met Tomasz aan bord 1 hadden we een uitstekende versterking achter de hand, maar Apeldoorn was met 3 grootmeesters alsnog duidelijk favoriet. Dit alles zelfs zonder Erwin L’Ami, die verplichtingen had in de Bundesliga.
Hoewel ik pas op vrijdagavond hoorde dat ik mee moest spelen had bleek mijn meereizen al voor de start van groot belang. (Voor de derde keer dit seizoen!) werd ik belast met de cruciale taak als officieuze pennenuitdeler, een taak die ik ook inmiddels ook wel over mezelf heb afgeroepen. Nadat de wedstrijdleider zijn praatje had gedaan kon de wedstrijd stipt ergens rond 13:00 beginnen.
Als eerste was ik zelf klaar. In de Taimanov met g4 speelde tegenstander Sjef Rijnaarts, misschien wat naief, e5. Hoewel mijn paard geen goede velden had kreeg ik met het thematische b5-b4 als antwoord een uitstekende stelling. Toen ik op zet 18 een remise-aanbod kreeg had ik wellicht doorgespeeld als ik de situatie van mijn teamgenoten wat minder optimistisch had ingeschat. In de slotstelling had ik ook voordeel, hoewel de stelling niet eenvoudig lijkt met minder dan 20 minuten op de klok voor 23 zetten.

Mijn optimisme leek niet onlogisch. Milan en Leandro hadden beiden de dame veroverd, met naar mijn idee onvoldoende compensatie voor hun tegenstanders, terwijl voor mijn gevoel alleen Roger en Nick een zware partij voor de boeg leken te hebben.
De waarde van mijn evaluaties liet wat te wensen over. Nick was namelijk al vrij snel na mij klaar, en bleek geen enkel probleem te hebben. In de g3-Najdorf werden al snel de meeste lichte stukken geruild, behalve de g2-loper en een zwart paard. Mijn ervaringen met deze stellingen is dat de loper op g2 een slechte loper is, maar in dit geval bleek er weinig aan de hand. Ook volgens de computer is de partij nooit echt uit balans geweest. Een vrij eenvoudige remise was een mooi resultaat voor Nick en het team.

Vervolgens ging het helaas mis. Milan speelde tegen de Klassieke Siciliaan van Sasa Albers het interessante The1. Na een onnauwkeurigheid wist hij vervolgens wat voordeel te krijgen, en na nog eens een fout wist hij de dame te winnen. In de spirit van Roger’s partij tegen de Stukkenjagers (maar nu wel correct!) speelde hij 15. b4! Dit won de dame na 15… Dc7 16. Pd5 exd5 17. Tc3.

Na 17… Dxc3 18. Dxc3 dxe4 bleef de stelling bleef wel complex. De vrijpionnen in het centrum stoomden op, en hoewel er nog wel winstkansen en remisekansen waren voor Milan ging het helaas toch mis, waardoor we een nederlaag moesten incasseren.
Leandro wist tegen de Caro-Kann van Tim Lammens ook een dame te winnen, die een pion op b2 had meegesnoept. Ook hier was de route naar een duidelijk gewonnen stelling niet makkelijk. In onderstaande stelling geeft de computer het grootste voordeel, maar het lijkt me niet eenvoudig om hier met 18. Pa2 de kwaliteit te geven. Het computeridee is om na 18… Pd3 19. Pxd3 Lxd3 20. Pxb4 axb4 21. Lg5 een sterke aanval over de zwarte velden op te zetten.

Niet geheel onbegrijpelijk koos Leandro voor een andere voortzetting, waarna zijn voordeel langzaam maar zeker wegglipte en de partij na enkele afwikkelingen in remise eindigde.
Roger nam het in het Nimzo-Indisch met 4… d5 op tegen de Sämisch tegen Tommy Grooten, en heeft eigenlijk de hele partij in de problemen gezeten. Wit kreeg het voor elkaar om in het vroege middenspel de e3-pion op te spelen en het centrum te veroveren. De daaropvolgende koningsaanval was beslissend.

De situatie was al moeilijk, maar na 20. Pxg7 Kxg7 21. Txf6 was de koningsstelling definitief gebroken en viel de partij helaas niet te redden.
Op dit moment begon ook wel duidelijk te worden dat de wedstrijd niet goed ging eindigen voor ons. Er waren nog 4 partijen bezig, en in geen van allen leken we nog winstkansen te hebben.
Helaas wist Machteld tegen Thomas Beerdsen ook niet te overleven. In een Fantasy-Caro-Kann had Machteld in het vroege middenspel even de betere stelling, weliswaar met weinig tijd op de klok. De beste kans was om pionnetje op a2 mee te snoepen, maar ook dat was nog niet duidelijk geweest. Uiteindelijk wist Thomas langzaam maar zeker het initiatief over te nemen.

Onder grote druk heeft Machteld zojuist 31… Kg7? gespeeld, waarna Thomas de partij besliste met 32. Txe6! Na 32… fxe6 was het punt 33. Tf7+ met damewinst. Machteld probeerde nog 32… Dxf4 maar ook hier bleek geen redding mogelijk.
Eelke nam het tegen de meest consistente speler van dit seizoen op, Merijn van Delft. In de voorgaande vijf partijen had hij met zwart vijf keer remise gespeeld, ondanks de keuze voor Najdorf en Konings-Indisch. Ook Eelke kreeg een Najdorf te zien, en net als Nick koos hij voor g3.

In bovenstaande stelling had Eelke vast hetzelfde idee als ik had bij de partij van Nick, en koos hij daarom voor 16. Lg5. 16. Lxb6 Pxb6 17. Pd2 gevolgd door 18. a5 had voordeel opgeleverd. In de partij koos Eelke even later een vergelijkbaar idee, maar met loper geruild tegen paard. Uitgerekend de zwartveldige loper van zwart leverde voordeel op. In een slechte stelling moest Eelke remise accepteren, waarmee de nederlaag definitief was.
Nederlaag was al “binnen”, nog 2 partijen. Tomasz had de zware taak gekregen om het op te nemen tegen Max Warmerdam. Ook hier verscheen een Najdorf op het bord, maar in dit geval verscheen niet g3 op het bord, maar 6. f4. Het idee is om een aanval op de koningsvleugel op te zetten, maar hier kwam helaas niets van terecht. Tomasz vocht zich heel knap terug naar een remise-eindspel, maar in onderstaande stelling ging het toch nog mis.

Het eindspel na 56. Pfxg5 was niet plezierig geweest, maar nog wel te verdedigen. In plaats daarvan gaf Tomasz het stuk op met Lxb5. De winstvoering was heel lastig, maar uiteindelijk wist Max toch de winst af te dwingen. Tomasz geloofde het loper+paard eindspel wel, en moest helaas ook opgeven.
Loek was, niet voor het eerst dit seizoen, als laatste klaar. Met zwart had hij de lastige taak om het op te nemen tegen Stefan Kuipers. Na een rustige Siciliaan kwam Loek met wat minder ruimte uit de opening. Dit werd geen issue, want na wat afruilen ontstond een gelijk eindspel. Met een fraai offer, in zware tijdnood, op zet 40 (Lxf4!, met het idee 41. gxf4 Tc6) wist hij de balans te houden.

Toch is dit maar een klein deel van het verhaal. Loek lijkt namelijk een voor mij eerder onbekende specialiteit te hebben: lange partijen. In ronde 4 viel het nog mee met ‘slechts’ 65 zetten. Zelfs ronde 2 (106) zetten haalde het niet bij deze partij. Helaas leidde zijn tweede zeeslang van het seizoen deze ronde niet tot een resultaat. Na langdurige druk moest Loek na maar liefst 113 zetten de klok omleggen.
De meetellende lezer zal zich al snel hebben gerealiseerd dat we een forse nederlaag hebben geleden, 7,5-2,5. Nu kun je stellen dat een verlies tegen koploper Apeldoorn tot op zekere hoogte ingecalculeerd was, maar het blijft een forse nederlaag waar wellicht meer in had gezeten.
| b | Apeldoorn | 2406 | – | Groninger Combinatie | 2337 | 7½-2½ |
| 1 | (z) Max Warmerdam | 2580 | – | (w) Tomek Warakomski | 2553 | 1-0 |
| 2 | Nico Zwirs | 2424 | – | Sipke Ernst | 2525 | ½–½ |
| 3 | Benjamin Bok | 2592 | – | Nick Maatman | 2384 | ½–½ |
| 4 | Thomas Beerdsen | 2525 | – | Machteld van Foreest | 2320 | 1-0 |
| 5 | Merijn van Delft | 2347 | – | Eelke de Boer | 2416 | ½–½ |
| 6 | Stefan Kuipers | 2451 | – | Loek van der Hagen | 2212 | 1-0 |
| 7 | Sasa Albers | 2313 | – | Milan Mostertman | 2228 | 1-0 |
| 8 | Tommy Grooten | 2324 | – | Roger Labruyere | 2204 | 1-0 |
| 9 | Tim Lammens | 2245 | – | Leandro Slagboom | 2332 | ½–½ |
| 10 | Sjef Rijnaarts | 2261 | – | Selwin Keuning | 2193 | ½–½ |
De stand is er ook niet fraaier op geworden. Doordat directe concurrenten HMC en Charlois allebei ook verloren is er op de onderste vier plaatsen weinig veranderd, en is degradatie nog steeds een serieus gevaar. Na ronde zeven en nog drie ronden te gaan is het cruciaal dat we binnenkort matchpunten scoren, te beginnen in de volgende ronde thuis tegen Paul Keres.
Stand na Ronde 7

Na de wedstrijd kreeg ik, als aangewezen verslagschrijver, ook het nadrukkelijke verzoek om bepaalde gebeurtenissen van de terugreis op te nemen in dit stuk. Alle zaken die ik me kan herinneren en interessant genoeg vond voor dit stuk staan aan hieronder in het verslag:
“…”